Ülkemizin zor zamanlardan geçtiği bu dönemde öncelikle herkese sabır ve umut diliyorum. Kaybettiğimiz şehitlerimizin aileleri ve yakınlarına sabır; geri kalanlara ise umut... 2020 yılına girdiğimizden beri belki hayatımızda her şey bizim için yolunda gitse bile ülkemizde yaşadığımız ve şahit olduğumuz olumsuz ve korkunç olaylar yüzünden ister istemez bir yanımız buruk yaşıyoruz. Acaba 2019’un başında da böyle düşünüyor muyduk? diye düşünüyorum ama sanırım ister istemez bazı olaylara alıştık ve bunu refleks haline getirdik. Şehit haberlerine medyamızda gösterilen ve sunulan şekliyle baktığımızda sanki bu olağan bir şey, Türkiye’de şehit verilmesi normalmiş gibi ilk önce canımızın yanmasına alışıp ardından hayatımızda devam etmeyi yaşantımızın içine dahil ettik. Şunu sizinle beraber kendime de hatırlatmak isterim ki; bu topraklarda yaşayan bir canın bile yaşamının sona ermesi hafife indirgenemez. 1 şehit olunca ‘neyse ki azmış’ diyor bu sayı ikili rakamlara çıktığında ise ‘yazık ne kadar çok can kaybı var’ gözüyle bakmaktan vazgeçmeli, şehit olaylarını asla ülkemiz için içimizde normalleştirmemeliyiz. 

Türkiye için daha huzurlu ve refah zamanlar diliyorum,

Hoşçakalın.